ایران اینترنشنال۱۰ آذر ۱۴۰۴

سپاه پاسداران یک شناور با ۱۳ سرنشین را در خلیج فارس توقیف کرد

حیدر هنریان‌ مجرد، فرمانده منطقه دوم نیروی دریایی سپاه پاسداران، اعلام کرد این نهاد نظامی یک کشتی با پرچم اسواتینی را در خلیج فارس توقیف و ۱۳ سرنشین آن را بازداشت کرده است.

هنریان‌ مجرد یک‌شنبه ۹ آذر در گفت‌وگو با صداوسیمای جمهوری اسلامی، دلیل توقیف این کشتی را «قاچاق ۳۵۰ هزار لیتر نفت‌گاز (گازوئیل) از ایران» عنوان کرد.

این فرمانده سپاه افزود این کشتی «با حکم قضایی» توقیف و به ساحل بوشهر منتقل شد و سوخت آن «در حال تخلیه و تحویل به شرکت پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی بوشهر» است.

او همچنین درباره افراد بازداشت‌شده توضیح داد خدمه این کشتی «از کشور هند و یکی از کشور‌های همسایه» هستند.

این نخستین بار نیست که سپاه پاسداران با طرح اتهام «قاچاق سوخت»، اقدام به توقیف کشتی‌ها در خلیج فارس یا دریای عمان می‌کند.

هشتم آذر، علی سالمی‌زاده، دادستان جزیره کیش، از توقیف دو شناور «حامل ۸۰ هزار لیتر سوخت قاچاق» در آب‌های خلیج فارس خبر داد.

فروردین‌ماه، نیروی دریایی سپاه پاسداران اعلام کرد دو نفتکش خارجی به نام‌های «استار ۱» و «وینتگ» در خلیج فارس توقیف شده‌اند.

سپاه در بیانیه خود در آن زمان، این دو نفتکش را «سرشبکه‌های قاچاق سوخت» توصیف کرد و افزود این شناورها که در مجموع ۲۵ خدمه داشتند، «حامل بیش از سه میلیون لیتر سوخت گازوئیل قاچاق» بودند.

[@portabletext/react] Unknown block type "inlinecontent", specify a component for it in the `components.types` prop

«قاچاق سوخت» توجیهی برای افزایش قیمت بنزین

مقام‌های حکومت ایران معمولا «قاچاق سوخت» را یکی از دلایل اصلی توجیه افزایش قیمت سوخت در داخل کشور عنوان می‌کنند.

مسعود پزشکیان، رییس دولت جمهوری اسلامی، دی‌ماه ۱۴۰۳ از قاچاق روزانه ۲۰ تا ۳۰ میلیون لیتر بنزین در ایران خبر داد و آن را یک «فاجعه» خواند.

پزشکیان گفت:‌ «این حجم از قاچاق از چرخه‌ای که تولید و توزیع آن در دست خود ماست، به هیچ وجه قابل قبول نیست.»

با این حال، جمهوری اسلامی تاکنون هیچ‌گاه عوامل اصلی و شبکه‌های پشت‌پرده «قاچاق گسترده سوخت» را معرفی نکرده است.

محمود احمدی‌نژاد، رییس‌ پیشین دولت جمهوری اسلامی، تیرماه ۱۳۹۰ در همایشی درباره پیشگیری و مبارزه با قاچاق کالا و ارز گفت سود حاصل از قاچاق در ایران «همه قاچاقچی‌های درجه يک دنيا را به طمع می‌اندازد، چه برسد به برادران قاچاقچی خودمان».

بسیاری از تحلیلگران این سخنان را کنایه‌ای به نقش نهادهای امنیتی و نظامی، به‌ویژه سپاه پاسداران، در قاچاق سازمان‌یافته در ایران دانستند.